CCS pod ostrzałem, magazyny energii w kolejce – przegląd tygodnia

01 · Wychwyt CO2

CCS znów pod ostrzałem krytyki mimo unijnych inwestycji

W holenderskim Sluiskil ruszyła największa komercyjna instalacja CCS w Europie – zakład należący do Yary, uruchomiony przy wsparciu Komisji Europejskiej. Ma ona wychwytywać 800 tys. ton CO2 rocznie, a gaz trafia następnie statkami do Norwegii, gdzie jest składowany pod dnem morskim [1]. To symboliczny moment dla technologii, która od lat miała być jedną z kluczowych dróg dekarbonizacji przemysłu ciężkiego – cementowni, hut czy zakładów chemicznych, gdzie ograniczenie emisji samą elektryfikacją czy OZE jest trudne lub niemożliwe.

Euronews przypomina jednak, że entuzjazm wobec CCS nie jest dziś powszechny. Organizacje klimatyczne wprost nazywają tę technologię „taktyką opóźniania” realnych działań na rzecz redukcji emisji, a nie ich rozwiązaniem. Argumenty są konkretne i trudne do zbagatelizowania: na świecie działa obecnie 75 instalacji CCS, a ich łączna zdolność wychwytu odpowiada zaledwie 0,2% globalnych emisji CO2. Do tego dochodzi niewygodny fakt historyczny – aż trzy czwarte dotąd wychwyconego dwutlenku węgla trafiło do wspomagania wydobycia ropy naftowej, co podważa czysto klimatyczny sens dotychczasowych inwestycji w tę technologię [1].

Dla sektora energetyki i przemysłu ciężkiego to sygnał, że unijne pieniądze na CCS to dopiero początek drogi, a nie jej koniec. Skala musi rosnąć nieporównywalnie szybciej niż dotąd, jeśli technologia ma rzeczywiście odegrać rolę w dekarbonizacji przemysłu, a nie pozostać kosztowną wizytówką pojedynczych, prestiżowych projektów.